Müşterilerden sık duyduğum bir şikayet var: “İngiliz tarzı istiyorum ama her şeyi aldım, yine de o hava çıkmadı.” Sonra eve gidiyorsunuz, bakıyorsunuz. Capitone koltuk var, ahşap çerçeveli ayna var, hatta bir köşede şömineye benzer bir modül bile durmuş. Ama duvarlar? Düz, beyaz, hiçbir şey söylemeyen duvarlar. İşte sorun tam da orada.
İngiliz tarzı ev dekorasyonu aslında bir renk ve doku sistemidir. Mobilya ikinci plandadır. Duvar rengi, ahşap detaylar ve kumaş katmanları bir arada çalışmadığında, pahalı parçalar bile havada asılı kalır.
Renk paleti dar ama derin
İngiliz iç mimarisinde kullanılan renkler az sayıdadır. Ama hiçbirisi “hafif” değildir. Koyu yeşiller (özellikle İngilizlerin “hunting green” dediği orman tonu), derin lacivert, zeytin, kirli krem ve kömür grisi. Bunların dışına çıkılmaz değil elbette, ama bu tonlar olmadan o atmosfer oluşmaz.
Açıkçası, en çok yapılan hata duvarları açık tutup ağır mobilya koymaya çalışmak. Bu işe yaramaz. Koyu bir duvar rengi odayı küçülteceği korkusu var insanlarda. Gerçekte böyle olmuyor. Doğru kullanıldığında koyu renk odayı sarar, derinlik verir, sınırları ortadan kaldırır. Bunu Çankaya’da bir çalışmada bizzat gördüm: yaklaşık 14 metrekarelik bir oturma odasına derin petrol mavisi uyguladık, oda hem daha büyük hem daha karakterli göründü.
Bir duvarı aksent olarak boyamak da bu tarzda çok işe yarıyor. Şömine duvarı, kitaplığın arkası, pencere nişi. Salon yenileme süreçlerinde bu yaklaşımı sıklıkla öneriyorum; çünkü tek duvarda koyu renk denemek, tüm odayı riske atmadan o İngiliz havasını yakalamak için en pratik yol.
Ahşap panel ve lambri: İngiliz estetiğinin omurgası
Duvar panelleme, yani wainscoting ya da full-height paneller, bu tarzın en belirleyici unsurudur. Alt duvarı ahşap panelle kapatıp üstünü boyamak, ya da tüm duvarı dikey çıtalarla panel efekti yaratmak, mekana hem mimari bir karakter hem de o özgün sertlik katar.
Bunu uygulamak her bütçeye göre mümkün. MDF çıta ve doğru bir uygulama tekniğiyle duvarlar gerçek panel görünümü kazanabiliyor. Boyadan önce pürüzler giderilmeli, astar mutlaka uygulanmalı. Panelin üzerine krem ya da kırık beyaz, çıtaların arasına kalan alana daha koyu bir ton. Bu çok güçlü bir kontrast yaratır.
Kumaş ve doku, rengi destekler
Perdeler uzun ve ağır olmalı. Keten, kadife ya da jakarlı kumaşlar bu tarzın dokusunu tamamlar. İngiliz dekorasyonunda perdelerin yere değmesi, hatta biraz sürünmesi normaldir. Kısa, levantenvari perde bu atmosferi bozar.
Koltuk ve kanepe kaplama için capitone mecbur değil ama çizgili ya da ekoseli kumaşlar (klasik İngiliz ekose deseni) kesinlikle uyum sağlar. Tek renk koyu kadife de çok güzel çalışır. Buraya kadar her şeyi doğru yapsanız bile kumaş seçiminde ucuz ve pürüzsüz akrilik bir koltuk koyarsanız bütün iş gider.
Işık ve aksesuar üzerine kısa bir not
Bu tarz dolaylı ve sıcak ışık ister. Tavan spotları bu mekana ait değildir. Masa lambaları, ayak lambaları, duvara monte aplikler. Işık kaynağı ne kadar alçakta ve sarı tonluysa o kayi iyi.
Aksesuar olarak eski görünümlü ahşap çerçeveli tablolar, botanik baskılar, bakır veya pirinç mutfak eşyaları, deri ciltli kitaplar. Ama dikkat: bu tarz çok fazla aksesuar kaldırmaz. Her köşeyi doldurmak değil, her köşeyi doğru doldurmak gerekiyor.
Şunu da net söyleyeyim: buraya kadar anlattıklarım genel bir çerçeve. Evinizin yapısı, tavan yüksekliği, doğal ışık durumu bu kararları doğrudan etkiler. Özellikle hangi rengin hangi mekanda nasıl duracağını buradan kesin olarak söylemek mümkün değil. Açık plan alanlarda renk ve boya seçimi ayrıca değerlendirilmesi gereken bir konu. Benzer şekilde, dekorasyon değişikliğine nereden başlanacağı sorusu da çoğu zaman yerinde görülmeden yanıtlanamıyor. Bu süreçleri Ankara’nın güvenilir boyacısı olarak yıllardır yönetiyoruz.
On yılı aşkın süredir evlere girip çıkıyorum. Bu tarzı başarılı kılan şey lüks bütçe değil. Doğru sırayla, doğru malzemeyle başlamak. Ve o sıra her zaman duvardan başlar.
