Çoğu aile bize şunu soruyor: “Şu boş köşeye ne yapsak?” Ama asıl soru bu değil. Asıl soru şu: O köşeyi neden hâlâ boş bırakıyorsunuz? Fon köşesi dekorasyonu, özellikle son birkaç yıldır Ankara’da bize çok iş çıkaran bir konu. Çünkü insanlar artık tek düz boyalı dört duvarla yetinmiyor.
Bir fon köşesi, özünde şu demek: odanızın geri kalanından görsel olarak ayrışan, bağımsız bir sahne gibi duran bir alan. Bunu yaratmanın en ucuz ve en kalıcı yolu boyadan geçiyor. Mobilya değiştirmiyorsunuz, tadilat yapmıyorsunuz. Sadece o duvarı farklı bir renge ya da dokuya çekiyorsunuz ve oda bambaşka bir his veriyor.
Hangi duvar seçilir?
Buna buradan net bir formül veremem, çünkü her oda farklı çalışıyor. Ama genel olarak şunu söyleyebilirim: Kapıya girdiğinizde ilk baktığınız duvar, fon köşesi için en doğal adaydır. Çoğu zaman bu, yatakta karşı taraftaki duvardır. Ya da koltuk grubunun arkasındaki.
Dikkat edilmesi gereken bir nokta var: Pencerenin olduğu duvarı fon köşesi yapmanızı önermiyorum. Işık zaten o yüzden geliyor, boya orada kaybolur. Hem kontrast kurmak zorlaşır hem de güneşe göre renk saatte bir değişir.
Renk ve doku: İkisi aynı şey değil
Fon duvarı denilince akla hemen koyu renk geliyor. Lacivert, antrasit, koyu yeşil. Sahada farklı çıkıyor. Doku bazen renkten daha güçlü sonuç verir.
Ankara’da çalıştığımız projelerin büyük çoğunluğunda dekoratif teknikler devreye giriyor: kum taşı efekti, beton görünümü, İtalyan alçı (stucco). Bu teknikler, düz boya ile aynı renkte uygulanmış olsa bile o duvarı odanın geri kalanından belirgin biçimde ayırıyor. Işık o yüzeyde farklı kırılıyor. Sabah o köşe başka görünüyor, akşam başka.
Renk üzerine bir şey daha söyleyeyim: Fon duvarını çok koyu seçip diğer üç duvarı bembeyaz bırakmak, küçük odalarda çoğu zaman odayı büküyor. Gerilim yaratıyor. Bunun yerine ana rengin daha açık bir tonunu diğer duvarlara uygulamak, geçişi yumuşatıyor ve alan daha büyük hissettiriyor. Salon yenileme sürecinde bu ton geçişini doğru kurmak, projenin en belirleyici adımlarından biri oluyor.
Fon köşesine ne koyarsınız?
Duvarı boyadınız, tamam. Ama o köşe hâlâ boşsa, yaptığınız şeyin yarısı eksik kalıyor. Fon köşesi, arkasındaki boya ile önündeki eşyanın birlikte kurduğu bir kompozisyon. Tek başına çalışmıyor.
Bu kompozisyonda şunlar işe yarıyor: arka duvara zemin çakışmayan bir mobilya (büfe, kitaplık, konsol), önüne hacim katan bir yer lambası ya da büyük yapraklı bir saksı bitkisi, duvara monte çerçeveler ya da tek bir büyük tablo. Sayıyı artırmak zorunda değilsiniz. Bir kanepe, bir lamba, bir tablo yeterli. Aşırı doldurmak köşeyi sahneden depoya dönüştürür.
Doğrusunu istersen, bu alanda en çok yaptığım uyarı şu: İnsanlar fon köşesine çok şey sığdırmaya çalışıyor. O yüzden o “çarpıcı” hissi bir türlü gelmiyor.
Boya işi bittikten sonra ne zaman dokunulur?
Bu soruyu da sık alıyorum. Fon duvarına dekoratif teknik uygulandıysa, üzerine tablo asmak ya da mobilya dayamak için en az 48 saat beklemenizi öneririm. Nem yüksekse bu süre uzuyor. Aceleyle asılan bir çerçeve, henüz tam kurumamış bir yüzeyde iz bırakabilir.
Boya ve tadilat sonrası yapılacaklar için daha kapsamlı bilgiye ihtiyaç duyuyorsanız, boya sonrası temizlik ve bakım sürecini anlatan yazımıza bakabilirsiniz.
Küçük alan, büyük etki
Fon köşesi dekorasyonunun en güzel yanı şu: metrekare istemez. Hatta dar ve uzun odalarda, kısa olan duvara uygulanan güçlü bir fon, odanun orantısını görsel olarak düzeltiyor. Bu nedenle koridorlar, küçük çalışma odaları ve yatak odaları bu teknik için mükemmel adaylar.
Ankara’da özellikle Çankaya ve Keçiören’deki daire projelerimizde küçük yatak odalarında bu yöntemi çok uyguladık. Bir duvarı değiştirmek, o odanın tamamını yeniden algılatıyor. Yatak odası yenileme sürecinde bu, mobilya değiştirmeden önce denenmesi gereken ilk adım. Profesyonel bir sonuç istiyorsanız Ankara boyacı ekibinden destek almak faydalı olabilir.
Boya işi bittiğinde, o köşeye dönüp baktığınızda “evet, tam bu” duygusu geliyorsa doğru seçimi yapmışsınız demektir. O his için uğraşıyoruz.
